16
ΧΡΟΝΩΝ <1976> ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΜΕ
“ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ” ΑΘΟΡΥΒΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟΚΤΗΣΩ
ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΑΥΤΟΧΘΟΝΟΥ
ΙΘΑΓΕΝΗ!
Δεν
τα καταφεραν διοτι “ξανασηκωθηκα” και
σε επαφη με γιατρο αμερικανο καταλαβα
οτι υπηρξε “δακτυλος απο τους
κρυφο—αρβανιτο-αλβανους που επι αιωνες
ετρωγαν με το “κουταλι” μαζι με τους
τουρκομογγολους χασις και χασισομπακλαβαδες
---- και με κρυφα επιδοματα συντηρουνταν
απο το εβραιομασωνικο πολιτικο συστημα
για να σβησουν τον ελληνικο ιθαγενη
κατοικο και μιλουσαν για “δουλιες “
μονο μεσα απο τα καφενεια σε συνδιασμο
με τον καφε….
2η
περιπτωση … Αφου δεν τα καταφεραν
την πρωτη φορα οταν πηγα φανταρος
προσπαθησαν παλι παρανομα να με “σβησουν”
….δεν τα καταφεραν γιατι ειχα οικονομικη
ευκολια….
3η
περιπτωση…. Οταν απολυθηκα απο
φανταρος εβαλαν τα “μεγαλα μεσα να χανω
τη δουλεια μου χωρις λογο” ετσι με
φωτησε ο θεος- ανοιξαν τα ματια μου οτι
ολα αυτα δεν ηταν τυχαια…..
Ετσι
κι εγω αρχισα να το ψαχνω …..
ΚΑΙ
ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ
ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ΑΛΛΑ…..
ΟΙ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΗΤΑΝ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΜΕΣΑ
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ …
ΟΤΙ
ΑΠΟΤΕΛΟΥΝΤΑΝ ΑΠΟ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΑΛΛΟΕΘΝΩΝ
ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΕΔΩ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ
ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΓΡΑΦΗΣΑΝ ΩΣ
ΕΛΛΗΝΕΣ ….
1)
ΒΛΑΧΟΡΟΥΜΑΝΟΙ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ
ΕΔΙΩΞΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΛΑΧΙΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ..
2)
ΑΛΒΑΝΟΙ ΠΟΥ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΑ ΤΟΥ ΝΤΑΓΚΕΣΤΑΝ….
3)
ΠΛΗΘΟΣ ΧΑΛΑΣΜΕΝΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΗΜΙΣΕΛΙΝΟ ΜΕ ΣΤΕΡΗΤΙΚΑ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΑ ΧΡΗΣΗ
ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΑΣΙΣ ΚΛΠ…
4)
ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ
ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ
ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΜΕ ΣΤΕΡΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΠΟ
ΤΑ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΑ ΠΟΥ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΕΠΙ
ΤΟΥΡΚΟΚΤΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΣΩΡΕΙΑ
ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΑΤΙΜΩΡΗΤΑ…...ΚΛΠ.
ΚΑΙ
ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΟΒΡΑΣΜΑΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ –
ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ
ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΕς ΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ “ΒΛΕΠΟΥΝ”
ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ “ΠΡΟΒΑΤΑ” ……
ΚΑΝΟΝΤΑΣ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΝΟΙΑ
ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΑΝ ΓΙΑ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ……
ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΗΜΙΣΕΛΙΝΟ…..
ΚΑΙ
ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΜΕ ΟΤΙ ΒΡΩΜΕΡΟ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ
ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΩΣ
ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΗΜΙΣΕΛΙΝΟ …
ΠΟΥ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΩΘΟΝΤΑΣ
ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ
ΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΩΣ ΚΡΑΤΗ ΠΡΕΖΟΝΙΩΝ Η
ΧΑΣΙΚΛΙΔΩΝ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗΣ
ΕΞΕΛΗΞΙΣ …
ΙΚΑΝΟΙ
ΜΟΝΟ ΩΣ ΣΚΛΑΒΟΙ ….
ΑΥΤΗ
ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ ΠΟΥ
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΙΔΡΥΣΟΥΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ …
ΚΡΑΤΗ
–ΣΚΛΑΒΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΝ
ΑΥΤΟΒΟΥΛΑ ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΤΟΥΣ “ΕΜΦΥΤΕΨΟΥΝ
ΚΑΠΟΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ
ΑΝΤΙΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΡΑΝΙ….
ΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ
ΤΟΥΣ “ΜΑΣΤΙΓΓΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ….
ΚΑΤΙ
ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΟΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ….
ΕΤΣΙ
ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΔΥΣΦΗΜΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΩΣ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ
ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΞΕΛΗΞΙΣ
ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ….
ΟΤΙ
ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΑΦΘΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΤΙΜΙΕΣ
ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
ΠΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ KAI ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΑΝ
ΕΔΩ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΚΑΙ ΚΡΥΦΑ ……
ΤΑ
ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΑ ΦΑΝΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ
ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ …..
ΘΕΛΟΝΤΑΣ
ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ …….
Παρουσία
Αλβανών εντοπίζεται σε νησιά τού
βορειοανατολικού Αιγαίου (Σάμο, Ψαρά)
και σε ορισμένα νησιά των Κυκλάδων
(Άνδρο, Ίο, Κέα, Κύθνο).
Είναι
οι σύγχρονες ονομασίες (από το 1958) των
χωριών Άνω και κάτω Αρβανίτες.
Αναφέρονται
στην περιγραφή της Σάμου από τον
μητροπολίτη Ιωσήφ Γεωργειρήνη το 1677.
Κατά
την πιθανότερη εκδοχή εποικίσθηκαν
μετά το 1562 είτε από οικογένειες «Αρβανίτες»
είτε από κατοίκους προερχόμενους από
περιοχές χριστιανών Αρβανιτών της
Αττικής ή της Τήνου.
Τα
χωριά είχαν γεωργία, κτηνοτροφία και
φημίζονταν για τους ορεινούς τους
αμπελώνες. Με τις τεράστιες καταστροφές
των αμπελιών από τη φυλλοξήρα, άρχισαν
από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του
20ου αιώνα να μεταναστεύουν οι κάτοικοι
στην Αμερική, Αυστραλία και Ευρώπη.
Ο
Επ. Σταματιάδης, όπως κι’ ο Εμ. Κρητικίδης,
παραδέχονται ότι οι πρώτοι κάτοικοι,
ήταν δυο οικογένειες, απ’ τους Αλβανούς
πολεμιστές του Σκενδέρμβεη (Γεώργιο.
Καστριώτη).
Μοναδική
διαφορά απ’ τους άλλους Σαμιώτες, ήταν
το γλωσσικό τους ιδίωμα, όπως αναφέρουν.
Ο
Ζαφειρίου στο «Αρχείο της Σάμου»
υποστηρίζει ότι δεν ήταν δυο οικογένειες,
άλλα περισσότεροι.
Ανάμεσα
στους εποίκους τής Σάμου περιλαμβάνονταν
πολλοί Αλβανοί.
Στους Αλβανούς τής Σάμου
αναφέρεται μεταξύ άλλων και κάποιος
γάλλος μισσιονάριος, ο οποίος σε ανώνυμη
έκθεσή του στις αρχές τού 18ου
αιώνα σημειώνει, ότι ζούσαν κυρίως στα
ορεινά τού νησιού, ασχολούμενοι με την
κτηνοτροφία. (L.A. Martin: «Lettres edifiantes et
curieuses concernan l΄Asie, l΄Afrique et l΄Amerique avec quelques
relations nouvelles des missions et des notes geographiques et
historiques», τόμ. 1, Παρίσι, σελ. 131, Παρίσι,
1838. Ο Guerin, που πέρασε στα μέσα περίπου
τού επόμενου αιώνα από το νησί, σημειώνει,
ότι οι κάτοικοι των Αρβανιτών (Άνω -
Κάτω), αν και μιλούσαν καλά τα ελληνικά,
διατηρούσαν ωστόσο, κάποιες δικές τους
λέξεις). Ωστόσο μελετώντας τα τοπωνύμια
τού νησιού, μπορούμε να υποθέσουμε, ότι
οι Αλβανοί είχαν επεκταθεί και στα
παράλιά του.
(4) Τεκμήρια, στα οποία βασίζεται η ερμηνεία - ετυμολογία.
Τα
στοιχεία προέρχονται από το βιβλίο τού λέκτορα στο Τμήμα Ιστορίας και
Αρχαιολογίας τού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Κώστα Κόμη:
"Ιστορικοδημογραφικά. Μελέτες ιστορίας και ιστορικής δημογραφίας τού
ελληνικού χώρου", έκδ. "Παπαζήση", Αθήνα, 1999.
Στην
Πελοπόννησο μετά το τέλος των επαναστατικών
κινημάτων, έμειναν
«οι
γιοι της λαφυραγώγησης» οι Αλβανοί …..
οι
οποίοι διέπραξαν φρικαλεότητες και
κακουργήματα και εξάντλησαν την μανία
τους στους Έλληνες ρημάζοντας τον τόπο
για εννιά χρόνια 1770 με 1779 και τέλος
αποφάσισαν να μείνουν στην Πελοπόννησο.
Αυτή
η κατάσταση όμως δεν συνέφερε μήτε στην
Πύλη και στην αρχή με προτροπές και
απειλές προσπαθούσε να φέρει πειθαρχία,
αυτοί όμως ποδοπατούσαν τα θρησκευτικά
σύμβολα και τα σουλτανικά φιρμάνια και
μάλιστα άρχισαν να παρενοχλούν και τους
Τούρκους.
Κατά
τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο 1768-1774 εισβάλουν
από την Αλβανία τα εμπειροπόλεμα
στίφη των Τουρκαλβανών στην Πελοπόννησο.
Η
Πελοπόννησο υποτάχτηκε στην πληθώρα
των Αλβανών που έφεραν οι τούρκοι, ο
αριθμός των Αλβανών που πήγαν στην
Πελοπόννησο κυμαίνεται από 18.000 μέχρι
50.000 και έφτασαν κατά κύματα.
Νέα
'φρούτα'. Τσάμιδες
ΟΙ
ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ
Ο Γ Κορδάτος
«Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας» τομ Α
σελ 241
γράφει
:«Είχαν
το ελεύθερο να κάνουν ότι θέλουν. Έτσι
απ όπου περνούσαν σκορπούσαν τον
θάνατο και την καταστροφή».
Η
συμπεριφορά τους προς τους Έλληνες ήταν
τρομερή, αφού λεηλάτησαν τα πάντα και
αφού δεν είχαν τίποτα να τους δώσουν
πια οι Έλληνες τους υποχρέωναν να
υπογράφουν ομόλογα για χρηματικά ποσά
με ενέχυρο τα παιδιά τους. Χιλιάδες νέοι
και νέες ένεκα της αδυναμίας να πληρώσουν
σκλαβώθηκαν και πουλήθηκαν από τους
Αλβανούς, ο ιστορικός Κωνσταντίνος
Σαθάς παραπέμποντας στον Πουκεβίλ σελ
524 λέει:
«
Είκοσι χιλιάδες επωλήθησαν εις τους
Αφρικανούς και τους Τούρκους της
Ρούμελης».
«Ως
λύκοι αιμοβόροι» έσπειραν τον όλεθρο
σε όλο τον Μοριά.
Στην
Κυπαρισσία μια νέα γυναίκα δούλευε στο
κήπο της όταν είδε αλβανούς να βάζουν
φωτιά στο σπίτι της, όρμησε μέσα και
πήρε το βρέφος της, οι αλβανοί την
καταδίωξαν, αυτή όμως έτρεχε απεγνωσμένα
ώσπου έφτασε μπρος σε ένα γκρεμό, τότε
σήκωσε το μωρό της προς τον ουρανό έκανε
μια μικρή δέηση και μαζί με το μωρό της
έπεσε στον γκρεμό , εκεί έστησαν οι
συμπολίτες της ένα σταυρό και γράφει ο
Καστελάν σε μετάφραση Σαθά:
«Το
απλούν εκείνο μνημείο, ο ταπεινός εκείνος
σταυρός, δυνατόν μα καταστραφεί ,
αλλά το βάραθρον υπάρχει και θέλει
διαμείνει, ως μνημείον μαρτικού έρωτος
, και σχεδόν παράφρονος ελευθερίας».
Οι
κτηνώδεις αλβανοί«αγεληδόν
συρρεύσαντες» και
«ως
λύκοι αιμοβόροι» έσπειραν
τον όλεθρο σε όλο τον Μοριά, γράφει ο Σαθάς
«Οι
δυστυχούντες επωλοφύροντο, πατέρες
τέκνων διαχωριζόμενοι και ανδρών
τιμίων σώφρονες γυναίκες αποσπώμεναι,
αδελφοί τα αδελφών στερούμενοι και
νεογνά τέκνα των μητρικών ωλενών
αρπαζόμενα, παρθένοι δε τρυφεραί
των θαλάμων εκπίπτουσαιυπό χειρών
βαρβάρων ελκόμεναι…».
Η
εφευρετικότητα των αλβανών για τρομοκρατία
και βασανισμό δεν είχε το όμοιό του,
κατέκλεψαν κα το τελευταίο γρόσι των
Ελλήνων.
Υπάρχουν
διηγήσεις των βασανιστηρίων που έκαναν
οι αλβανοί προκειμένου να κλέψουν τους
Έλληνες, οι οποίοι πια δεν είχαν τι να
τους δώσουν δες μερικά που έπραξαν «τα
τέκνα της αγριότητας» στους
Έλληνες:
Α.
Έφτιαχναν καρφιά από καλάμια και τα
έβαζαν στα νύχια των βασανιζομένων.
Β.
έβαζαν μεγάλες πέτρες στο στήθος και
την κοιλιά .
Γ
Έριχναν μπρούμυτα σε σκόνη ασβέστη και
αυτό υποχρέωναν να το αναπνεύσουν, αυτό
προξενούσε μεγάλο πόνο στους πνεύμονες.
Δ.
Έδεναν σχοινιά από την στέγη και έδεναν
τα πόδια και τα χέρια, τους ανύψωναν και
μετά απότομα τους άφηναν να πέσουν με
δύναμη στο έδαφος.
Αυτά
και πολλά άλλα έκαναν οι θηριώδεις
αλβανοί και φυσικά μετά μεγάλης χαράς
τα παρακολουθούσαν και γελούσαν.
Οι
Έλληνες έξω από την Τρίπολη.
ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ
Όταν τελείωσαν τα
βάσανα των Ελλήνων άρχισαν σιγά σιγά
να μαζεύονται στα σπίτια τους και να
προσπαθούν να τα οικοδομήσουν, χρήματα
όμως δεν είχαν τους τα είχαν κλέψει οι
αλβανοί.
Και
τότε αναγκάστηκαν να δανειστούν από
τους κλέφτες αλβανούς χρήματα με
τόκο 60% .
Έτσι
οι Έλληνες έγιναν δύο φορές δούλοι μια
στον Τούρκο και άλλη μια στον Αλβανό.
Γράφει
ο Πουκεβίλ αλλά και οι Φρατζής και
Καμπούρογλου , ότι υπήρχαν αλβανοί που
είχαν ομολογίες 500.000 γρόσια.
Ο
Παπαρρηγόπουλος στην «Ιστορία του
Ελληνικού Έθνους» εκδόσεις Ελληνικά
γράμματα τομ Ε σελ658 γράφει : «…Εκ τούτων
πολλοί είχον ανά χείρας ομολογίας 500
και 600.000 γροσίων, εικοσάκις χίλιοι
Πελοποννήσιοι επωλήθησαν είτε εις Αλγερίαν
είτε εις τους τούρκους της Ρούμελης………….».
Οι
Πελοποννήσιοι για να γλυτώσουν από τους
αλβανούς έφευγαν κρυφά σε νησιά και σε
άλλα μέρη της Ελλάδος.
Είναι
χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν Έλληνες
σε απίθανα μέρη που έχουν το επίθετο
Μοραίτης.
Ένα
τέτοιο πλοίο με Μοραίτες ομήρους
κατάφεραν να σώσουν οι Αιβαλιώτες
(Κυδωνίαι Μ Ασίας), αυτοί οι άνθρωποι
εγκαταστάθηκαν στις Κυδωνίες και
έφτιαξαν μια συνοικία με Μοραίτες.
Ζατουνίτες πήγαν στα νησιά, άλλοι δε
στη Μ. Ασία.
Εκεί
στη Μ. Ασία βρήκαν προστάτη τον Καρά
Οσμάν Ογλού, μεγάλογαιοκτήμονα, ένα
είδος ηγεμόνα της Μ. Ασίας; που κατείχε
την περιοχή της Περγάμου.
Ανάμεσά
τους, Δημητσανίτες με έντονη παρουσία
καθώς και Στεμνιτσιώτες με οργανωμένη
παροικία από εμπόρους και τεχνίτες.
Τρίκορφα
Αρκαδίας είναι τοπωνύμιο και τοποθεσία
του Μαινάλου, ΒΔ της Τρίπολης, κοντά
στο δρόμο προς Δαβιά. και Αλωνίσταινα
και λίγο πριν τη Σιλίμνα.
Επί
εννιά χρόνια κράτησε η Αλβανοκρατία
στην Πελοπόννησο, η έδρα των αλβανών
ήταν η Τρίπολη , ανεξέλεγκτοι και ασύδοτοι
«αλώνιζαν»
και στο άκουσμα ότι πλησιάζουν αλβανοί
οι πληθυσμοί έτρεχαν να σωθούν σε βουνά
και σπηλιές.
Υπολογίζονται
σε 100.000 χριστιανοί αυτοί με κάποιο τρόπο
χάθηκαν στον Μοριά δηλαδή το 1/3 του
πληθυσμού.
Στον
κώδικα του Μ. Σπηλαίου διαβάζουμε για
την επιδρομή των Αλβανών:
«Οι
Αρβανίτες ήλθαν όχι ως άνθρωποι αλλά
ωσάν θηρία ή σαν μια φωτιά και ωσάν
ποταμός και την αιματοχυσίαν οπού έκαμαν
εις τους ευρεθέντας ταλαιπώρους
χριστιανούς του Μορέος και τες
σκλαβίες νόος ανθρώπινος αδυναzεί να
τους λογαριάσει, οπού και όλον τον
Μορέαν τον έγδυσαν εξ ολοκλήρουσι.
Η
Ζάτουνα, ως και η περί αυτήν χώρα, ήτο
πυκνώς κατωκημένη, και αρκούντως
ευημερούσα κωμόπολις. Αλλά οι Αλβανοι;
αφού εφόνευσαν όσους ηδυνήθησαν, επώλησαν
τους αιχμαλωτισθέντες εν Δημητσάνη
και Ζατούνη εις τους πειρατάς της
Βαρβαρίας, οίτιμες έδραμον εις τον
κόλπον της Κυπαρισσίας, ίνα μετέσχωσι
των λαιφύρων. Οικογένειαι τινές,
καταφυγούσαι εις τα όρη, μόλις διεσώθηκαν...».
Τρίπολη.
ΚΑΙ
ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ
Όταν εξάντλησαν
κάθε δυνατότητα αρπαγής από τους
Χριστιανούς και αφού ήδη ένοιωσαν αρκετά
ισχυροί άρχισαν να ληστεύουν και τους
τούρκους!
Αψηφούσαν
τις διαταγές των τούρκων και ζητούσαν
με θρασύτητα μισθούς μιας δεκαετίας.
Οι
Τούρκοι της Πελοποννήσου διαμαρτυρήθηκαν
στην Πύλη και όντως διατάχτηκε η αποχώρηση
των Aλβανών.
Έντεκα
(11) πασάδες έστειλαν οι τούρκοι για να
πείσουν τους αλβανούς ότι…….. ότι
έκλεψαν είναι αρκετό και πρέπει να
πάρουν τα κλεμμένα από τους Έλληνες και
να πάνε στον τόπο τους, και οι έντεκα
γύρισαν άπρακτοι.
Στα
1777 στην Οθωμανική πραγματικότητα
εμφανίστηκε ένα ισχυρός άνδρας ο
αρχιναύαρχος Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου,
σε αυτόν οι τούρκοι έδωσαν τον τίτλο
του Μόρα Βαλεσή και σερασκέρη της
Ρούμελης.
Αδικημένος
Αλβανός από τους Ρατσιστές
Έλληνες
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
ΚΑΤΑ ΑΛΒΑΝΩΝ
Ο Χασάν Τζαζαερλής
Μαντάλογλου μετά από διετή προετοιμασία
και έχοντας στα χέρια του ρητή διαταγή
του Σουλτάνου «
Να μη γυρίσει στην Κωνσταντινούπολη
αν δεν εξοντώσει τις αλβανικές ορδές»
πέρασε το 1779 τα στενά.
Έφτασε
στο Ναύπλιο και αποβιβάζει 2.000 άνδρες,
δεν μπορεί όμως να βρει άλλους τούρκους
πρόθυμους για πόλεμο με τους αλβανούς
που η δύναμή τους έφτανε 10.000 με 15.000
άνδρες, γιαυτό τον συμβούλεψε ο δραγουμάνος
του Νικόλαος Μαυρογένης να στραφεί
στους Κλέφτες του Μοριά. Έγραψε λοιπόν
ο Χασάν Τζαζαερλής Μαντάλογλου πρόσκληση
προς τους Κλέφτες «Σας διορίζομεν
να σκοτώνετε χωρίς φόβον τους ζορμπάδες.
Είναι δικά σας όλα τα πράγματα των.
Να μας φέρετε μόνο τα κεφάλια των και
σας συγχωρούμεν όσα εκάματε καπαέτια…»
(Ιω. Φιλήμων ΔΙΦΕ σελ 82).
ΗΤΤΑ
ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ
Οι
Αλβανοί με 10.000 άνδρες που διοικούνταν
από δύο Τόσκιδες οχυρώθηκαν στην
Τρίπολη.
Ο
Χασάν από το Άργος έφτασε στην Τρίπολη
στις 10/7/1779 και μετά από μια λυσσασμένη
μάχη οι Αλβανοί ετράπησαν σε φυγή.
Η
μάχη έγινε 12 Ιουλίου του 1779 να πως…
Ο
αλβανοί βλέποντας ότι δημιουργείται
κλοιός, και με δεδομένο ότι η Τρίπολη
ήταν χωρίς τείχη, αποφάσισαν να επιτεθούν
και να φτάσουν στην παραλία και με κάθε
πλεούμενο να περάσουν στην στερεά Ελλάδα
και από εκεί να πάνε στην πατρίδα τους
συναποκομίζοντας τους καρπούς της
κλεψιάς τους επί 9 χρόνια.
Στην
εξολόθρευση αυτή συμμετείχαν και οι
Έλληνες, είναι γνωστή η διήγηση του
Θεόδωρου Κολοκοτρώνη για την συμμετοχή
των Ελλήνων στο ξεπάστρεμα των Αλβανών,
ας δούμε ένα μέρος αυτών των διηγήσεων
:
Τρόμος κατέλαβε τους θρασύδειλους
Αλβανούς που άλλαζαν γλώσσα και ρούχα
και κρυβόντουσαν.
Ο
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έγραψε για τον
πατέρα του :
«Όταν
τους επολέμησεν ο πατέρας μου, οι Αλβανοί
του έλεγαν: - Κολοκοτρώνη, δεν κάμεις
νισάφι; Και τους λέγει ο πατέρας μου;
Τι νισάφι να σας κάμω, όπου ήλθετε
και εχαλάσατε την Πατρίδα μου, μας
επήρατε σκλάβους και μας εκάμετε
τόσα κακά; Τα κεφάλια των Αλβανών έφτιασαν
πύργο εις Τριπολιτσά»!...
(απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη)
Ο
Κολοκοτρώνης διατάζει να κατασκευασθεί
στην ανατολική πλευρά της Τριπολιτσάς
ΠΥΡΑΜΙΔΑ από
5.000 κεφάλια Αλβανών,
που ήταν κολλημένα με άμμο και
ασβέστη.
Το τρομερό αυτό
τρόπαιο διετηρήθη μέχρι
το 1806-1807.
στην «Πύλη
τ΄ Αναπλιού»
και ο Πουκεβίλ το περιγράφει με θαυμασμό,
αποκαλώντας το«Τρόπαιο
των Κολοκοτρωναίων».
Σύμφωνα
με τον ιστορικό Φραντζή, ο Κωνσταντής
«απεκεφάλισε
τους εγκληματίες Αλβανούς άνευ διακρίσεως
ηλικίας και γένους»...
Ο
Ππαπαρρηγόπουλος στην «Ιστορία του
Ελληνικού Έθνους» εκδόσεις Ελληνικά
γράμματα τομ Ε σελ658-9 γράφει:
«………..διατάξας
να εγερθή προ της ανατολικής πλευράς της
πόλεως μνημείον της νίκης,απαρτισθέν
εκ 4.000 κεφαλών. Έπειτα δε καταδιώξας
και εξαφανίσας τους εν τη λοιπή
Πολοπόννησω συντρόφους αυτών..».
Οι υπόλοιποι
Αλβανοί διασκορπίστηκαν αλλά ο Χασάν
τους καταδίωξε και τους αφάνισε.
